Klimmen in de hoogste klimtuin van Oostenrijk

------

Floris en ik verblijven dit hele seizoen in Tirol en bekijken alle mogelijkheden die deze regio te bieden heeft. Naast uitgebreid skiën vinden we het ook erg leuk om soms iets anders te doen. Misschien is het voor echte skifanaten nauwelijks voor te stellen, maar wanneer je tien dagen achter elkaar geskied hebt, is het heerlijk om je skischoenen een dagje niet aan te trekken en iets heel anders te beleven. En een beleving, dat is dit zeker! We gaan dit keer klimmen in een speciaal ontworpen bomenpark, midden in de bergen. Zelf had ik al wel eens in een bomenpark geklommen en Floris heeft zelfs veel ervaring met klimmen. Beide zijn we sportief en niet snel bang. Klimmen in het hoogste bomenpark van Oostenrijk klinkt ons dan ook als muziek in de oren! In deze blog nemen we je mee op dit avontuur.

Lieke & Floris

Lieke & Floris zijn bloggers voor Over de auteur

Het bomenpark waar we naar toe gaan ligt in de regio Wildschönau, om precies te zijn bij het kleine plaatsje Zauberwinkel. Het is het hoogstgelegen natuurbomenklimpark van Oostenrijk én is ook nog eens in de winter geopend. Het park ligt op ongeveer een uurtje rijden van Innsbruck en is goed bereikbaar met de auto.We hebben een hele mooie dag in januari uitgekozen met veel zon en een strakblauwe lucht. Het is wel 14 graden onder nul, maar dat mag de pret niet drukken. Terwijl we blind op de autonavigatie vertrouwen worden de besneeuwde weggetjes steeds smaller en kronkeliger. Gelukkig hebben we goede winterbanden en kunnen we rustig omhoog rijden. Ik denk dat het hele dorp op de piste stond, want onderweg kwamen we bijna niemand tegen. Het voelt nu al alsof we middenin de natuur zitten. De navigatie wil ons zelfs nog een stuk een weiland in sturen, maar gelukkig zien we de bordjes van het klimpark al staan. Als we deze volgen staat de gids ons al aan de kant van de weg op te wachten. Tijd om op ontdekking te gaan!

Gezamenlijk lopen we een stuk omhoog over een kleine verlaten piste waar de skisporen in de verse sneeuw onze aandacht trekken. Even denken we aan de poeder runs die we vandaag hadden kunnen maken, maar er is geen weg meer terug. Na tien minuten lopen komen we aan bij een besneeuwde boomhut. Er is nog niks te zien van het bomenpark en we worden met iedere stap nieuwsgieriger. Ondertussen vertelt de gids ons dat er alleen in kleine gezelschappen wordt geklommen en elk groepje altijd een gids mee krijgt. Ik begin steeds meer te geloven dat we straks daar boven echt even een uniek natuurmomentje gaan beleven.

We zitten echt superhoog in de bomen.

Bungelend boven de grond
Voor iedereen die denkt: zo’n boomklimpark is leuk voor de kids, dat moeten ze zelf beoordelen. Maar spannend is het zeker. Je klimt op hoogtes van 18 tot 26 meter boven de grond, waarbij je kunt kiezen uit verschillende moeilijkheidsgraden. Van makkelijk tot heel moeilijk. En 26 meter boven de grond is gewoon écht hoog, komen we achter. Na een leuke kennismaking en goede uitleg starten we met het parcours. De dagen ervoor heeft het flink gesneeuwd dus de bomen, de touwen, de houten bruggetjes en de platformen zijn verdwenen onder een glinsterende witte laag. Hier en daar is het zoeken naar houvast en een plek waar ik m’n voeten kwijt kan in de sneeuw. Sommige stukken zijn echt pittig en langzaam voel ik de spieren in mijn armen en benen verzuren. Op het volgende platform heb ik weer even tijd om bij te komen en zie ik hoe Floris en de guide zich bewegen tussen de bomen via het parcours. Het is echt spectaculair om te zien! Als ik naar beneden kijk zie ik pas echt de afstand…we zitten echt superhoog in de bomen! Gelukkig zijn we goed gezekerd en op de spannende momenten denk ik vooral aan de stevige ijzeren carabiners, en vertrouw erop dat ik over een tijdje weer veilig beneden sta. En de spierpijn morgen? Nou ja, het is elk geval een hele goede krachttraining!

Met verse sneeuw moet je extra opletten waar je loopt.

Eekhoorntjes spotten
Het hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) is het uitzicht op 36 meter hoogte, waar een bank in een boom is gemaakt. Naast het af en toe afzien is het natuurlijk vooral heel erg genieten. Terwijl ik van de ene boom naar de andere boom tokkel zie ik een eekhoorntje wegspringen. Zo hoog in de bomen zijn we even weg van de bewoonde wereld en helemaal één met de prachtige wit besneeuwde natuur. Iets wat me nog wel even bij zal blijven is het moment dat we een stukje tekst opnemen, Floris bungelend aan een touw, goed gezekerd, maar zonder iets onder zijn voeten. En ik zittend op een klein platform, mijn voeten bungelend naar beneden. Het was te gek om middenin de winter door de bomen te klimmen en hoewel ik absoluut niet bang ben aangelegd was het bij vlagen toch wel echt spannend. Ook Floris moest zich soms in vreemde bochten wringen om mooie shots te kunnen maken. De gids heeft ons met veel aandacht ontzettend leuk begeleid. Het was in ieder geval een te gekke, wat ons betreft ook unieke, activiteit die ook de echte thrillseekers wel aan zal spreken!n!

26 meter boven de grond is echt héél hoog.

Attracties, Sport, Winter

Geen reacties