De schoonheid van het Alpbachtal

------

Een schitterende zonsopgang, prachtige landschappen en gezellige hutten. Het Alpbachtal heeft het allemaal. Reisfotograaf Frank Peters van Bergen Magazine trok in de nazomer naar de Alpen en verbleef in de vallei waar het mooiste dorp van Oostenrijk ligt.

Gastblogger

Deze blog is door een gastauteur geschreven. Meer informatie over... Over de auteur

Gratlspitz

05.00 uur in de ochtend. Het is fris, aardedonker maar gelukkig helder. Aan de hemel zie ik fonkelende sterren als hoopgevende lichtpuntjes in de duisternis. De weersvoorspellingen zijn niet zo best voor vandaag, maar dit belooft veel goeds. Berggids Resi Rabanser en Michael Mairhofer willen me een schitterende ervaring laten beleven; de zonsopgang vanaf de 1894 meter hoge Gratlspitz met een uniek uitzicht over Tirol.
Diezelfde zonsopgang kun je ook vanaf een andere berg in het Alpbachdal bekijken; de Wiedersbergerhorn. Die top is met een kabelbaan en een klein stukje lopen veel makkelijker te bereiken, maar de wandeling in het donker is deel van de ervaring.
De Gratlspitz is nog een ouderwetse berg, die bedwongen dient te worden. Je moet je er dus voor in het zweet werken, maar de beloning zal des te groter zijn, zo is me beloofd.

Evenwicht

Resi gaat voorop en zet er meteen een stevig tempo in. Eerst door Alpenweiden en langs kleine houten schuurtjes, dan het bos in. Over het pad groeien hier en daar flinke boomwortels. Overdag prima te zien, maar in het schijnsel van onze zoekende zaklampen lastig te onderscheiden. Af en toe volgt na een doffe bonk een halve struikelpartij, maar we laten ons niet snel uit ons evenwicht brengen en stappen stug door.

De top

Het pad is steil en we stijgen snel. En dat is ook nodig, want we moeten meer dan 700 hoogtemeters overbruggen, voordat de zon opkomt. Aan de horizon begint het al langzaam licht te worden. Beneden in het dal is het nog donker en zijn alleen de lichtjes van het dorp Alpbach te zien.
Het laatste deel naar de top is gemakkelijker. We zijn inmiddels boven de boomgrens en het is licht genoeg om te kunnen zien waar we lopen. In de verte zijn intussen wat wolken ontstaan en in de dalen hangt een lichte nevel. Ideale omstandigheden voor een perfecte zonsopgang!
We zijn precies op tijd voor het spektakel. De hemel boven de bergen kleurt zacht oranje, dat prachtig contrasteert met het koele blauw van het landschap. Mijn fotografenhart begint op hol te slaan.

Zonsopgang

De top hebben we vandaag bijna voor onszelf. We delen ‘m alleen met een verliefd stelletje, dat soms meer oog lijkt te hebben voor hun mobiele telef

oon dan voor het landschap, maar op het moment suprême genieten we met z’n allen van het bijzondere schouwspel.
In de verte zien we het machtige Kaisergebergte liggen, rechts daarvan prikken boven de Kitzbühler Alpen de eerste zonnestralen van de dag door de wolken heen. De Gratlspitz wordt gehuld in een prachtig warm licht. OK, je moet er wat voor over hebben, maar de beloning is des te groter.

Wil je meer foto’s zien van deze tocht en andere bestemmingen? Kijk dan op www.frank-peters.nl

Böglalm

Het dorpje Alpbach werd in de jaren tachtig gekozen tot mooiste dorp van Oostenrijk. “En omdat er daarna nooit meer zo’n verkiezing is geweest zijn we dat nog steeds”, lacht Michael Mairhofer van de VVV.
Typisch voor Alpbach is de traditionele huizenbouw. Bij wet is vastgelegd dat alle huizen in de gemeente in traditionele stijl gebouwd moeten worden en dat betekent in ieder geval hout aan de buitenkant tenminste vanaf de eerste verdieping, een schuin dak en kleine ramen. Natuurlijk mogen de onvermijdelijke geraniums niet ontbreken, maar dat is dan weer niet wettelijk vastgelegd.

Nieuw hout in oude stijl

In het hele Alpbachdal zie je deze stijl terug. Ook op de hoger gelegen almen zoals de Böglalm zien we prachtige, rijk gedecoreerde woningen. Sommigen zijn al honderden jaren oud. Ook de gelijknamige hut op de Böglalm lijkt er al eeuwen te staan, maar schijn bedriegt. De hut is er neergezet in de jaren tachtig van de vorige eeuw.
“Dat ie er toch zo authentiek uitziet komt door de behandeling van het hout”, vertelt Michael. “In het dal is een zeer inventief houtbewerkingsbedrijf gevestigd, dat splinternieuw hout er historisch kan laten uitzien. Het wordt bewerkt met vuur en olie en daarna gedroogd in de zon”.

Böglalm

De hut op de Böglalm is een gemoedelijke plaats met prachtige uitzichten op het Alpbachdal. Op het terras ontmoeten we een aantal gezellige Tirolers, van wie ik maar de helft versta omdat ze in een dialect spreken waar ik geen chocola van kan maken. Maargoed een vrolijke lach verstaat iedereen.
De hut is zowel in de zomer als in de winter geopend en makkelijk te bereiken vanaf de parkeerplaats bij Gasthof Leitner in Inneralpbach. Je kunt zelfs met de kinderwagen omhoog. In nog geen drie kwartier bereik je de Böglalm hut, waar de kids in de zomermaanden kunnen spelen op de speelplaats.

Rondwandeling

Wie nog meer van de omgeving wil zien kan kiezen voor de ‘Böglalm Rundwanderweg’, een mooie wande

ling rond de alm met fijne uitzichten op de omliggende bergen. Goed te doen ook met kinderen. We lopen eerst langs alpenweiden omhoog en komen vervolgens in het verkoelende bos terecht. Als we afdalen passeren we een schitterende woning waarvan de bewoonster nog ouder lijkt dan het verweerde hout.

 

Over Frank Peters

Het eerste dat ik meeneem op reis is mijn camera, daarna komen de tickets en andere minder belangrijke zakenJ. Ik houd van wandelen en fotograferen te midden van heuvel- en berglandschappen. Op 23-jarige leeftijd maakte ik een voetreis naar Rome. Ik heb verslag gedaan van de Mont Blanc Expeditie en het noorderlicht gefotografeerd bij -35 graden. Extreme reizen vind ik leuk, maar ik kan ook erg genieten van een tocht langs fotogenieke Alpenweiden.

Bergsport, Sport

Geen reacties