Raften op de Isel

Op zoek naar adrenaline in Osttirol

------

De Oostenrijkse regio Osttirol is een outdoorparadijs. Canyoning, rafting, via ferrata, noem maar op, je vindt het hier. Met een groepje vrienden trok ik op zoek naar een heuse adrenaline-injectie aan de voet van de hoogste berg van Oostenrijk, de Grossglockner.

Evelyn

In 2008 ruilde Evelyn Laureyns België in voor Oostenrijk –... Over de auteur

“Daar links is de Große Sandspitze met maar liefst 2770 meter en direct voor ons, dat moet de Spitzkofel zijn,” meent Eva, één van mijn reisgezellen. Met de app PeakFinder Earth probeert mijn gezelschap de bergcoulisse voor onze ogen te benoemen. We zitten met een huisgebrouwd biertje in hotel Haidenhof onder een sterrenklare hemel. Plots klinkt achter ons: “Griaß enk (Goeiedag)” Onze outdoorspecialist, Simon, drukt ons meteen een cataloog met avontuurlijke sporten in de handen: canyoning, rafting, via ferrata, paragliding, zelfs een wandeling over een gletsjer wordt aangeboden. Ik zie nu al sterretjes!

Rodeo op de Isel

We hadden nog heftige discussies gisterenavond bij enige biertjes, maar het programma is beslist, we zijn het allen eens geworden en wanneer Simon met zijn busje voor het hotel stopt, zit de sfeer er dubbel en dik in. “Let’s go, you belgian daredevils – or can I just call you “Devils”, “Red Devils”,” knipoogt Simon! Een dik half uur later staan we onder de blakende zon in een dik neopreen pak met een gigantische rubberboot in de handen. Rafting op de Isel – was het eerste programma punt, dat we uit Simons avonturenboek kozen. Deze gletsjerrivier is één van de meest geliefde revieren in Oostenrijk. “De Isel is nu en dan wild, dus het wordt werken geblazen,” grijnst onze vriendelijke guide met kleerkastallures breed. Na een paar instructies en oefenen op de grond, klotsen we de rivier af. Met onze voeten geklemd onder de rubberen zitjes bewegen we ons hele bovenlichaam van voor naar achteren terwijl we onze peddels diep in het water steken. Highlight van de toer zijn de rodeo-spots, die zo genoemd worden omdat de boot zich dan beweegt als een ongetemde mustang. “Dan moet het samenspel van paddelen en evenwicht passen,” waarschuwt onze guide, “Dus goed mijn aanwijzingen volgen.” Bij Oberlienz gaat het gebeuren: we leunen naar voor en paddelen als wilden, net zoals onze kleerkast verlangt. Bijna lijkt het manoeuvre te slagen, maar aa het einde gaat het fout: de boot maakt een salto, wij landen in het water en zodra de eerste schrik wegebt, barsten we in luid lachen uit!

Raften op de Isel

Mijn eerste via ferrata

Rond Lienz ligt een uitgebreid netwerk van fiets- en mountainbikepaden en fietsen kun je in Osttirol overal huren. We trappen met Simon op kop langs het Drau-fietspad, een 376 km lange fietsweg door Italië, Oostenrijk en Slovenië. Al na 20 km houden we halt bij de Galitzenklamm voor een lekkere lunch met echte Osttiroler Schlipfkrapfen, hartig gevulde deegtasjes. Wie sport, moet goed eten en wie de moed ontbreekt ook… Gisterenavond werden we overmoedig en lieten we ons overtuigen een via ferrata, een met staalkabels uitgezet parcours langs een rotswand, te „bewandelen.“ Toegegeven, klimmen is niet zo mijn ding. Maar aangezien ik het als jonge dertiger belangrijk vind, ook eens iets nieuws te proberen, ga ik overstag. Terwijl ik een helm opzet, een klimsetje over mijn heupen hijs en een paar karabijnen aan mijn middel hang, krijg ik opeens toch weke knieën: “Waarom doe ik dit?”

“Que sera, sera,” zong Doris Day en hier staan we dan bij het begin van makkelijkste via ferrata in de Galitzenklamm. Goed dat we de familie-variante gekozen hebben en niet via ferrata’s met klinkende namen als “Adrenalin” of “Dopamin”! Na een korte intro worden we aan de staalkabel vastgemaakt en beginnen we aan de klim. Hoewel de eerste meters me ongelofelijk zwaar vallen, ontspant zich mijn lichaam al snel en merk ik opeens, dat deze activiteit me bevalt. Ik lach breedsmonds en vind dat ik het goed doe.

Makkelijke via ferrata in de Galitzenklamm

Tenminste tot aan de top, waar een kruis ons ontvangt – waarvan ik had kunnen vermoeden dat het een slecht omen is. Want wat natuurlijk de grootste uitdaging is, is het afdalen. In tegenstelling tot het naar boven klimmen, waarbij je enkel een paar meters voor de neus ziet, zie je bij het afdalen het dal in de diepte. Uiteindelijk voel ik weer vaste bodem onder mijn voeten en probeer te grijnzen als Dolf, onze gids, vraagt: “Morgen de Dopamin-variante?!”

Moeilijke Dopamin via ferrata in de Galitzenklamm

Oog in oog met de Grossglockner

Het is half zeven ’s morgens en de zon staat al hoog boven de Stüdlhütte aan de voet van de Grossglockner, de hoogste berg van Oostenrijk. Met Matthias, een ranger van het Nationaalpark Hohe Tauern, zijn we gisteren van het Lucknerhaus op 1920 meter naar de Stüdlhütte op 2800 meter hoogte gewandeld langs alpineweiden, voorbij lariksen en door gletsjermorenen. Matthias, gewapend met verrekijker en veel weetjes over flora en fauna, leerde ons het fluiten van de marmotten te herkennen, steenbokken en gemzen te spotten en onderwees ons in de fundamentele verschillen tussen de biotoop van beide diersoorten.

Dieren spotten met de verrekijker

 

Steenbokken gespot !

 

Vandaag begeleid Michl, een berggids, ons. De weersverwachting is perfect voor onze gletsjertoer: geen wolkje aan de hemel, geen mist en geen verwachte weersverandering. Enkelhoge bergschoenen, zonnecrème op onze gezichten, de stijgijzers (nog in de rugzak), een winddichte jas, handschoenen, zonnebril, helm en klimgordel zijn een must voor deze tocht. Je merkt niettemin een beetje spanning in de lucht bij het aansnoeren van de klimgordel, die enkel perfect mag zitten. Van de Stüdlhütte wandelen we vervolgens in ganzenpas 250 meter stijl de leisteenheuvel op. “Het belangrijkste bij bergop wandelen is, …” vraagt Michl terwijl hij ons puffend de berg ziet oplopen, “In- en uitademen!” Grapjas!

Na ongeveer een half uurtje zien we plots de Grossglockner opdoemen. Met zijn 3798 meter is hij de hoogte berg van Oostenrijk en met zijn witte sneeuwkroon tegen de knalblauwe hemel, werkt hij zeer imposant. Aan onze linkerhand ontvouwt zich de Teischnitzkees, de Teischnitzgletsjer, wat betekent dat we de stijgijzers aantrekken, zo ook onze mutsen en jasjes en we allen gezekerd, dus met een touw, worden.

Expeditie eeuwig ijs oog in oog met de Grossglockner

Michls opmerking dat onder de sneeuw gletsjerspleten zijn, die je niet kunt zien, laat onze adrenalinespiegel in de lucht schieten. „Als iemand daar in valt, kunnen we dankzij het touw diegene zo weer omhoog hijsen”, klinkt een mislukte poging ons gerust te stellen. Tussen het ijs door staren we zo nu en dan inderdaad in diepe gaten, maar die zijn gelukkig zeer smal.

Wandelen en klimmen over het eeuwige ijs

In de gletsjerspleet

Met zekere stap loodst ons Michl over de gletsjer en bij elke stap ontspannen zowel Korneel, Eva als ikzelf ons steeds meer. Dit is een zeer bijzondere belevenis! Na een uurtje gletsjerverkenning, stevent onze gids af op het hoogtepunt: hij zoekt een diepe, brede gletsjerspleet, boort een grote pin in het ijs waarop een takel wordt gemonteerd. Rond 15 meter diep is “onze” spleet en zeker 8 meter breed. Wie wil, kan aan een touw afdalen. Als ik aan de beurt kom, zijn mijn knieën weker als week, maar eens ik het glinsterende kleurenspel in het ijs zie, adem ik diep door en geniet deze belevenis dubbel en dik. Michl grijnst me van bovenaf breed tegemoet: “Lekker, he?”

Evelyn in de gletsjerspleet

Op onze weg terug naar de Stüdlhütte groeten we nog eenmaal de Grossglockner. We sterken ons nog aan een gigantische portie heerlijke Kaiserschmarrn, een Oostenrijkse variant op de pannenkoek die net iets luchtiger is doordat er op het laatst stijfgeklopte eiwitten doorgaat, met huisgemaakte appelmoes, vooraleer we terugkeren naar Kals via het Teischnitztal .

Het Teischnitztal met de machtige, besneeuwde Grossglockner

PRAKTISCHE INFORMATIE

ERHEEN: Brussel – Lienz 1000 km, Amsterdam – Lienz 1050 km. Dichtstbijzijnde luchthaven is Innsbruck.

LOGEREN: Wildauers Haidenhof, 4* hotel met exclusieve blik op de Dolomieten, excellente keuken en natuurzwembad, vanaf €100 per 2-persoonskamer per nacht incl. ontbijt.

ACTIVITEITEN:

  1. Rafting: Adventurepark Osttirol (er zijn ook Nederlandstalige gidsen tijdens de zomermaanden)
  2. Klettersteig Galitzenklamm
  3. Kalser Gletscherreise: 2-daagse trektocht te boeken via www.kals.at, tijdens de zomermaanden juli/aug/sept, €215

INFO: www.osttirol.com

Geen reacties