Met baby op de Zugspitze

Bijgewerkt op 24.07.2017EvelynEvelyn

Ik stond al bovenop de Piz Buin (3312m), op de Teischnitzgletsjer (3037m), aan de voet van de Grossglockner, maar nog nooit op de Zugspitze (2962m), de hoogste berg van Duitsland. Op een zeer warme, zomerse zaterdagmorgen, toen ik met slaperige kop om 6 uur op de speelmat zat met onze baby, bedacht ik plots, dat we toch spontaan een retourtje Zugspitze zouden kunnen doen? Het zou er zeker een paar graden koeler zijn, het uitzicht wellicht fantastisch op deze wolkeloze dag en met zijn drieën op stap, is altijd prettig! Luiers inpakken dus, auto volladen, tanken en los!

Langs Innsbruck ging het naar Telfs, vanwaar we de Fernpass namen naar de Tiroler Zugspitz Arena aan de voet van de hoogste berg van Duitsland. Vanuit Ehrwald suist immer de hypermoderne panorama-lift uit 1991, waarin wel 100 personen passen, in amper 10 minuten rechtstreeks naar het bergstation op 2951 meter hoogte en legt daarbij een hoogteverschil van knap 2.000 meter af. Die verbinding blies overigens in de winter van 2016 – 2017 precies negentig kaarsjes uit.

Voor vertrek had ik nog even met onze kinderarts getelefoneerd en hem gevraagd of onze baby van 6 maanden zich wel lekker zou voelen op 3.000 meter hoogte? “Warm aankleden, oppassen voor de oortjes en niet te lang vertoeven op die grote hoogte,” was zijn advies, “Men zegt dat baby’s last kunnen hebben van hoogteziekte, maar ik ken er tot nu toe geen enkel.” Uiteindelijk bleek inderdaad de koude de grootste zorg op de hoge berg. Zodra we de lift verlaten omarmde ons een kille wind en een schamele 7°C!

Niettemin was onze euforie groot: we sprongen rond op het gigantische uitzichtplatform. “Daar het Inntal! Oh, zie daar de turquoise Eibsee in Garmisch-Partenkirchen! Is dat echt de Hintertuxer Gletsjer? Ik denk dat ik echt het topje van de Fernsehturm in München kan zien!” Vanop het platform kun je wel meer als 300 bergtoppen in Duitsland, Zwitserland, Italië en Oostenrijk spotten. We maakten foto’s van het Tiroolse Gipfelkreuz, de panorama’s links- en rechtsom, Niki de Zugspitzgems, de gletsjers, drukten ons fototoestel in de handen van tientallen toeristen, zodat ze foto’s van ons konden maken en stonden minutenlang met onze mond open naar al die bergen te gapen tot onze lippen en handen helemaal bevroren waren. Geef me bergen en ik ben de gelukkigste mens ter wereld!

Bovenop de Zugspitze kruis je ook zo de Oostenrijks-Duitse grens. Via een verbindingsgalerij loop je vanuit Tirol zomaar Beieren binnen. Het oude tolhuisje herinnert nog aan vroegere tijden, maar jouw paspoort moet je hier niet laten zien. Er staan alleen twee bordjes om aan te geven dat je je in Tirol of in de Freistaat Bayern bevindt. Wat een drukte op de Duitse kant van de top: kabelbaanstations, restaurants, terrassen, de berghut Münchner Haus, souvenirwinkeltjes, de hoogste Bratwurst-Brader van Duitsland… en een Duitse postbus, waarin de obligatorische postkaart voor oma en opa verdween met groeten vanop de Zugspitze!

Een grote groep avontuurlijk wandelaars/klimmers waren net op de top van de Zugspitze aangekomen en schoten een paar foto’s onder het gouden Gipfelkreuz. “Na acht uren dan toch aangekomen. Wat een prestatie! Tijd voor een goed Weißbier en een lekkere Kaspressknödelsoep, zou ik zo zeggen” lachte me een sportieve dame toe, die duidelijk niet meer de jongste was, maar toch een hele bergwandeling (1.800 hoogtemeter!!) achter zich had. Hoed af!

File op de top van de Zugspitze !

Hoogtevrees? NEEEE!

Voor we de lift terug naar Ehrwald namen, bekeken we nog even de tentoonstelling “Faszination Zugspitze – Erlebniswelt …mit den besten Aussichten!”. De toegang tot het belevingsmuseum was inbegrepen in onze tickets (Gipfel Ticket). Je wordt op sleeptouw genomen door de tijd en leest hoe en wat en wanneer de berg voor het eerst werd beklommen, hoe de liften er gebouwd werden etc. Spraakmakend vonden wij vooral de oude aankomsthal met kamerhoge venster en gondel uit de jaren 60 van waaruit je een prachtig zicht hebt op het Oostenrijkse berglandschap. Onze kleine dame vond vooral de vloer, die vervaardigd is uit platen van veiligheidsglas waardoor je je als het ware 200 meter over de afhellende wanden van het Zugspitzmassief zweeft, fascinerend! Van hoogteziekte of hoogtevrees hebben we bij ons kleintje helemaal niets gemerkt!

PRAKTISCHE INFO:
ERHEEN: Brussel – Ehrwald 763 km | Amsterdam – Ehrwald 857 km. Dichtsbijzijnde luchthaven is Innsbruck
INFO :

  • Tickets voor één keertje op en neer Zugspitze kosten €43,50 of €41,50 als je een Gästekarte bezit. Jongeren betalen €35, kinderen vanaf 6 jaar €26. Inclusief is de toegang tot de tentoonstelling “Faszination Zugspitze” en de Schneekristall-Welt.
  • De lift is tijdens de zomermaandne (tot 5/11) dagelijks open van 8.40 tot 16.40. Elke 20 minuten vertrekt een lift. Parkeren kan gratis bij de ingang van de lift.

Meer info: www.zugspitze.at

Evelyn

In 2008 ruilde Evelyn Laureyns België in voor Oostenrijk – wat de liefde al niet doet met een mens – en wil nu niet meer weg uit het land van Sisi en Frans-Jozef. Ze reist als journaliste van Vorarlberg langs Tirol naar Stiermarken. Het meest in haar nopjes voelt ze zich in, op, boven, tussen de Tirolse bergen.

Over de auteur »

Geen reacties

nach oben
nach unten