Het Nederlandse Team LottoNL-Jumbo over hun hoogtestage in Kühtai

------

De Vuelta a España, deze drie weken durende zware wedstrijd, is net voorbij. Samen met de Tour de France en de Giro d’Italia is het een van de drie “Grote Rondes”. Aan de startstreep stonden ook de wielrenners van het UCI WorldTeam LottoNL-Jumbo. Als voorbereiding op de Ronde van Spanje liepen de sporters een hoogtestage in het Tiroolse Kühtai op 2.020 hoogtemeter. Sport.Tirol bezocht het WorldTeam tijdens hun verblijf in de Stubaier Alpen.

Evelyn

In 2008 ruilde Evelyn Laureyns België in voor Oostenrijk –... Over de auteur

Tijdens de zomermaanden is er in Kühtai niet zoveel te beleven. De meeste hotels blijven gesloten en bijna alle liften staan stil. Tijdens de warme maanden van het jaar zijn de bergen bijna uitsluitend gereserveerd voor wandelaars – en de koeien die op de bloeiende almweiden grazen. Tijdens de zomer van 2017 was er toch iets meer drukte te merken. Het Hotel Kühtaier Alm opende deze zomer zijn deuren voor wel heel erg bijzondere gasten. Van juli tot begin augustus verbleven hier de wielrenners van het Nederlandse Team LottoNL-Jumbo. Gedurende meerdere weken trainden de beroepssporters in één van de hoogstgelegen ski-oorden in Oostenrijk – en ze zijn niet de enigen.

Een gat in de markt

„Intussen is het de 4de zomer dat we voor beroepssporters de deuren openen tijdens de zomermaanden,“ vertelt Harald Föger, zaakvoerder van de Kühtaier Alm. „Perfecte condities voor een hoogtetraining en passende logies op 2.020 hoogtemeters zijn zelden. En dat is intussen geen geheimtip meer.“ De Nederlanders zijn namelijk niet de eersten, die in Kühtai hun prestaties opkrikken. Ook de voorbije jaren waren oa. het Duitse atletiekteam en vele voetbalploegen hier te gast. Van een hoogtestage genieten immers niet alleen wielrenners, maar ook sporters uit andere disciplines. Voor het Nederlandse team zijn er dus meerdere redenen om in Tirol een stage te lopen.

Top-rendement

„Primaire reden waarom we kiezen voor een hoogtetraining is natuurlijk het aanzienlijk vergroten van het prestatievermogen van onze sporters“, zegt Grischa Niermann, de trainer van het Team LottoNL-Jumbo team. Om dit te bereiken bevinden zich sporters het best op een hoogte van ten minste 2.000 meter boven de zeespiegel, zowel om te trainen als ook tijdens de rustperiodes. Een hoogtetraining houdt in dat bij lagere luchtdruk het lichaam uitgedaagd wordt het zuurstoftekort ontstaat te compenseren door meer rode bloedlichaampjes aan te maken. Deze bloedcellen zijn uiteindelijk verantwoordelijk voor de goede doorbloeding van spiermassa en organen – en dus een betere prestatie.

In zekere zin verhoogt het lichaam de „verkeersdichtheid“ in zijn bloedbanen om voldoende energie te garanderen. Wanneer sporters dan enkele weken later terugkeren naar zeeniveau, kunnen ze door de extra rode bloedcellen meer zuurstof opnemen, waardoor de spiermassa beter kan presteren. Na 10 dagen zeeniveau is het effect van de hoogtestage volledig – niettemin reageert elk lichaam een beetje anders. Het positieve effect houdt ook een paar dagen aan voordat het dan vervolgens langzaam wegebt.

 

Niets overhaast

Om deze tijdspanne zo optimaal mogelijk te gebruiken, proberen wielrenners hun verblijf in Kühtai zo goed mogelijk te plannen. „Momenteel trainen we voor de Ronde van Spanje en van Polen“, legt Niermann uit. „In juli, tijdens de Tour de France, vinden geen andere wedstrijden plaats. Tijdens deze periode organiseren we dan ook een hoogtetraining met bijna het hele team.“ Dus brengen bijna alle Team LottoNL-Jumbo-sporters – behalve de Tour de France-deelnemers – de zomermaand juli door in Tirol. Veertien van hen blijven non-stop samen met 6 trainers de volledige drie weken in de bergen, andere vertrekken vroeger of komen later aan.

Een verblijf op grotere hoogte is echter ook niet zonder gevaar. De extra inspanning van het lichaam kan tot overtrainen leiden. Daarom is het belangrijk dat sporters steeds begeleid worden door een trainer en dat nooit tot het uiterste wordt gegaan bij de training. Bij het begin van de training krijgen de sporters vooral de tijd om zich te acclimatiseren. Vervolgens worden langere, rustige trainingsblokken afgewerkt. Pas aan het einde wordt in de vorm van intervaltraining de persoonlijke grenzen langzaam verschoven. „Op geringere hoogte kan men sneller en harder trainen,“ meent Niermann, „Het effect op grotere hoogte is echter navenant.“

De juiste training

Tegelijkertijd is de geografie voor het Nederlandse team zeer belangrijk. Per trainingsdag leggen de sporters rond 3.000 hoogtemeters af – een hoeveelheid, die ze in hun thuisland moeilijk bij elkaar krijgen, meent Niermann: „Een etappe van 20 kilometer waarbij het continu bergop gaat, vind je niet in Nederland. En bij vele wedstrijden worden de plaatsen het ereschavot op de bergpas verdeeld. Het is dus belangrijk te kunnen klimmen – als ook het afdalen.“ Bij afdalingen zijn snelheden van 100 kilometer per uur geen uitzondering! Precies voor wedstrijden als de Tour de France of de Vuelta a España is het belangrijk ervaring in de bergen te hebben. En ook dat leren de sporters hier ook in Kühtai. Per week leggen ze in Tirol 700 tot 800 kilometer af.

Grischa Niermann, voormalig wielrenner en trainer, sprong ook zelf meermaals op de fiets in Tirol.

Sneller over de eindmeet

Hoe succesvol een hoogtestage is, wordt pas later duidelijk. Het onmiddellijke effect op het organisme is moeilijk te meten. Dat is ook niet noodzakelijk, want de prestaties na zo een stage spreken voor zich, vertelt Koen Bouwman. De 23-jarige wielrenner fietst sinds vorig jaar bij Team LottoNL-Jumbo. Deze drie weken in Kühtai zijn zijn tweede hoogtetraining. „Ik was ook al in Teide op Tenerife,“ vertelt hij, „Dat duurde toen ook drie weken en ik ben nadien overduidelijk veel sneller gefietst.”

 

Pas aan de start

In tegenstelling tot Teide, dat al sinds jaren een geliefde destinatie is voor internationale topsporters uit verschillende disciplines, is Kühtai nog een geheimtip. De vulkaan op het Spaanse eiland is één van de weinige plaatsen waar ook tijdens de wintermaanden goed kan worden gefietst, maar tijdens de zomermaanden heeft het Tiroolse dorp alles in huis voor topsporters. „Hier kunnen we, naast in de beste omstandigheden trainen, ook nog andere activiteiten ondernemen,“ meent Bouwman. „Op Tenerife had je ons hotel en dan 25 kilometers wijd en zijd niets meer. Hier in Tirol is dat anders. Of we nu op een rustdag elektrische fietsen huren of na een training de ezel op de weide naast het hotel een bezoekje brengen – alles is mogelijk.“ Deze soort van ontspanning is ook belangrijk voor de mentale kracht van de sporters en zorgt voor een beter groepsgevoel. „Na drie weken op Teide heeft men genoeg van elkaar en wil iedereen naar huis. Hier kan ik me voorstellen nog een paar dagen vakantie extra te boeken.“

Makkelijk te bereiken

Bovendien is Kühtai door zijn ligging veel aantrekkelijker als het eiland in de Atlantische Oceaan. Het complete team incl. team-truck, fietsen en ander equipement kan makkelijk over de autosnelweg naar Tirol worden gebracht. De internationale luchthaven Innsbruck bevindt zich op een boogscheut, zo ook perfecte medische verzorging, mocht dat noodzakelijk zijn. „Vanuit Nederland is Tirol echt zeer makkelijk bereikbaar“, vertelt Niermann, „En dat spaart tijd, zenuwen en uiteindelijk ook kosten.“

Koen Bouwman volgde zijn tweede hoogtetraining in Kühtai als wielrennen van het Team Lotto NL-Jumbo

Dit is pas het begin

Voor een hoge plaats in het ploegenklassement bij de „Grote Rondes“ spelen natuurlijk meerdere factoren mee – de hoogtestage biedt enkel de basis. Vast staat niettemin, dat zowel de Team LottoNL-Jumbo wielrenners als ook Kühtai van deze stages profiteren. Voor de Tiroolse regio is deze niche definitief een unieke kans – vooral als je denkt aan de UCI Road World Championships die in 2018 in Innsbruck plaatsvinden. „We hebben hier in Kühtai een perfect aanbod“, meent Harald Föger. „En ik ben ervan overtuigd, dat, als we ons presenteren bij nog meer internationale sporters, die onder de indruk zullen zijn over ons aanbod.”

Tekst: Daniel Feichtner, Foto’s: Johannes Mair / Alpsolut, Vertaling: Evelyn Laureyns

Geen reacties