Into the wild rond de Obernberger See

Bijgewerkt op 23.03.2018GastbloggerGastblogger
©Julie Valle

De Obernberger See. Ze ligt op nog geen tien kilometer van de Brenner, de drukke bergpas op de grens van Oostenrijk en Italië. En tóch waan je je er meteen into the wild. Wij trokken erheen vanuit het Stubaital, op een dag dat het zicht op de skipistes nul was. Dan maar de auto in, wandelschoenen aan en stappen maar!

Ja, bij minder weer er is nog altijd de sauna. En de winkeltjes, bars en supermarkten-met-allerlei-lekkers in het skioord. Maar bewégen willen we. Frisse lucht opsnuiven. En het is niet omdat het zicht wat minder is, dat we binnen moeten blijven, toch? En dus rijden we naar het Wipptal voor een stevige wandeling rondom de Obernberger See, een ongerept natuurgebied op 1.590 m hoogte dat niet voor niets populair is bij de locals.

Obernberger See©Julie Valle

In de bergen kan het soms heerlijk eenvoudig zijn: daar waar de weg (’s winters) eindigt, begint de wandeling. Parkeren kan (betalend) aan Gasthof Waldesruh, waar we al meteen tourskiërs, wandelaars en rodelaars tegenkomen. Het is datzelfde rodelpad dat leidt tot aan de See. Starten doen we dus met een korte klim (ongeveer een half uur wandelen), ideaal als opwarmer. Wat ben ik blij dat ik niet in mijn bed bleef liggen toen ik zag hoe mistig het was op de pistes! De frisse lucht hier, het dicht beboste woud (sommige bomen zijn echt superhoog!), het kabbelende beekje… We zijn nog niet eens aan de See, en ik voel me al herboren. Ik snap ook meteen waarom dit stukje natuur in de Stubaier Alpen al sinds 1935 een erkend natuurmonument is.

Boven aan Gasthof Obernberg (helaas gesloten en lichtjes vervallen) zien we al een uithoekje van de See: alles wit, bevroren en bedolven onder een dik pak sneeuw. Van hieruit kan je meerdere routes kiezen. We beslissen om de eenvoudige Seerundweg te nemen en houden rechts, wat betekent dat we linksom rond het meer zullen wandelen. Over de Seerundweg doe je ongeveer een uur – afhankelijk van je niveau én de sneeuwhoogte. Die ligt vandaag, halverwege maart, behoorlijk dik. Gisteren viel er nog maar eens vijftien centimeter sneeuw bij. Het kraakt dan ook heerlijk onder onze voeten.

Gasthof Waldesruh ©Julie Valle

Hoe verder we vorderen, hoe smaller het paadje wordt – en ja, af en toe gaat het links van ons wel een paar meter steil naar beneden. Maar geen nood: de wandeling is zeker geschikt voor jong en oud. Zolang je maar een stevig paar wandelschoenen met profiel aantrekt!

©Julie Valle

Ook qua hoogteverschil valt deze tocht reuze mee. Het enige klimwerk dat je doet, is het stuk heen (en terug) op het rodelpad. Zodra je rond de See wandelt, is het pad relatief vlak. Om je heen: steile rotswanden, dat prachtige woud, en telkens een ander zicht op de witte vlakte van het bevroren meer. Behalve de kapel (zie verder) en een verdwaalde sneeuwman stoot je hier niet op ‘bezienswaardigheden’. Maar laat dat nu net de troef van dit adembenemende wandelgebied zijn. De natuur, de stilte, de berglucht: als je hier geen rust vindt, gaat het je nergens lukken. Je mobiele telefoon zal hier trouwens ook niet snel rinkelen. De onze kan alvast geen netwerk vinden, en maar goed ook. Het zou nogal zonde zijn om hier naar een scherm te zitten staren terwijl je gewoon in een Tiroolse ‘openluchtbioscoop’ zit.

Tiroolse ‘openluchtbioscoop’ zit ©Julie Valle

En dan is er dus nog de Maria am See kapel, midden in het meer, gebouwd op een hoop rotsen die in het verleden in het water donderden. Wil je er een kaarsje branden of de plafondschilderingen bewonderen? Wandel dan even over de brug, vervolgens enkele meters bergop en je kan gewoon in Maria’s mooie kapel gluren.

Maria am See kapel ©Julie Valle

En oh ja. Aangezien je onderweg geen hut tegenkomt, neem je best voldoende water en snacks mee. Tenzij je zoals wij op de terugweg tien minuten lang wil fantaseren over hoeveel pizza’s je ’s avonds zal kunnen opeten… ;-)

En in de zomer?

Dan is het meer naar verluidt ook ‘wunderbar’ (Google het maar eens…), en komen mensen hier niet alleen wandelen maar ook klimmen. Zwemmen kan niet omwille van het koude water, maar pootje baden lukt wél.

Praktisch

Start- en eindpunt: parkeerplaats Waldesruh

Lengte: 6 km

Duur: 2 uur (rodelpad 2 keer een half uur, Seerundweg 1 uur)

Moeilijkheidsgraad: makkelijk (soms ietwat ijzig)

Hoogte: 1.440 – 1.620 m

Bereikbaarheid:

  • Wagen: neem op de Brenner (een tolweg) de afrit Matrei am Brenner. Vervolgens gaat het via Grieß am Brenner naar Obernberg.
  • Bus: vanuit Innsbruck rijdt er meermaals per dag een bus naar Steinach am Brenner. Van daaruit gaat het verder met een andere bus naar Obernberg. Meer info via oebb.at

Meer praktische info en GPS-data van deze wandeling? Die vind je hier

 

Over Julia Valle

Julie is een echte ‘lover of life’. Ze werkt als journaliste, is yogadocent en houdt van snowboarden, wakeboarden, fietsen en supyoga – allemaal activiteiten die in Tirol veel leuker zijn dan in thuisland België. Heeft op reis altijd water, sneeuw of natuur nodig. De bergen zijn haar favoriete fitnesszaal. Droomt ervan te verhuizen naar Innsbruck.

©Julie Valle

Gastblogger

Deze blog is door een gastauteur geschreven. Meer informatie over de auteur lees je in de blog.

Over de auteur »

Geen reacties

Omhoog
nach unten