Mijn naam is Bond, Evelyn Bond!

12.03.2018EvelynEvelyn
Daniel Craig als "007" © Ötztal Tourismus

Sölden en James Bond, de glamoureuze winter-hotspot in het Ötztal en de meest bekende geheime agent ter wereld; dat is als een potje en zijn dekseltje. Vele van de spectaculaire actiescènes uit de 24ste James-Bond-film “Spectre” werden in 2015 in de Oostenrijke Alpen gefilmd. We bonden de ski’s aan en lieten ons betoveren door het gezellige winterdorpje Sölden en zijn spraakmakend skigebied.

Het bergpanorama voor me is er één van de mooiste, dat ik ooit gezien heb: ik zie meer dan 250 bergtoppen, zover ik kan kijken, onder een sneeuwwit laagje, alsof ze bespoten zijn met slagroom. Maar mijn blik dwaalt ergens anders heen: IceQ, een drie verdiepingen hoog gebouw uit glas, glanst in de zon zoals een smeltend ijsblokje. Deze blikvanger troont op de 3.048 meter hoge Gaislachkogel vlak naast het bergstation en nee, ik ben niet de enige die in de ban ben van dit architecturaal pareltje. Eén jaar voor start van de opnames van de 24ste 007-film Spectre, zocht het productieteam naar een bijzonder plekje in de Alpen als filmlocatie. En precies hier, bovenop de Gaislachkogel, waren ze het plots allen eens: onze zoektocht zit erop!

Op stap in de perfecte skisporen van James Bond landde ik dit weekend in Sölden, het wereldcupoord in het Tiroolse Ötztal. Het feit dat Daniel Craig en de gerenommeerd regisseur Sam Mendes hier in 2015 resideerden, zette dit amper 3.000 inwoners tellende bergdorpje in rep en roer. Mijn skileraar Thomas vertelt trots: “Ze sloten de Gaislachkogel gedurende drie weken af voor het gewone publiek en journalisten, om in alle rust te kunnen filmen. Niemand werd daarover woedend, want we waren ongelofelijk trots over het feit dat zo’n grote productie hier zijn tenten opsloeg.” De productie was omhuld door geheimdoenerij – wat verwacht je ook anders van ’s werelds grootste spion –  maar mijn skileraar, net zoals andere lokale bewoners, waren ervan overtuigd dat het IceQ wel de meest ultieme verstopplaats van bandiet Franz Oberhauser, gespeeld door Christoph Waltz, die oa. de jodenjager Landa speelde in Inglourious Basterds, zou kunnen zijn. En inderdaad: in Spectre heet het IceQ plots Hoffler Klinik, een gezondheidsoord waar Bondgirl Dr. Madeleine Swann (Léa Seydoux) als psychologe werkt en de handlangers van Oberhauser inderdaad niets goeds bekokstooft.

007 Elements

Ondanks het feit dat het IceQ momenteel één van de beste restaurants in het Ötztal is en één van de meest innovatieve architectonische bezienswaardigheden in de Alpen, was het niet altijd zo een trekpleister. Ruim € 4,5 miljoen was nodig om de bergtop met oud observatieplatform van zijn muffe imago af te helpen. Een dubbelcijferig miljoenenbedrag moet ook het kostenplaatje zijn van de unieke James-Bond-filminstallatie, dat momenteel gefinaliseerd wordt. De permanente James-Bond-tentoonstelling “007 Elements”, naast het IceQ restaurant, moet bezoekers op 1.300 m2 007 met alle zintuigen laten ervaren. Kers op de taart, vertelt men, is een cinematografische installatie gericht op allerlei James Bond films, waaronder Spectre. Het museum zal twee verdiepingen tellen en bevindt zich in de Gaislachkogel, die maar liefst tot 8 meter diep werd uitgehold. Opening is gepland in juli 2018.

Twee gletsjers, drie 3000ers

In Sölden, 90 kilometer ten zuidwesten van Innsbruck – kun je je verheugen op 146 kilometer skipistes die zowel de beginnende als gevorderde skiër voldoende afwisseling bieden. Zijn twee gletsjers en de drie 3000ers, de BIG 3, zorgen voor sneeuwzekerheid van begin oktober tot eind mei. “Toen ik nog een kleine jongen was, kon je ook tijdens de zomer skiën,” meent Thomas, voor we onze ski’s aanklikken en onze skisafari starten. Thomas en ik skiën bij straalblauwe hemel vrolijk over de pistes, binnensmonds neurie ik verschillende titelsongs van Bondfilms. Mijn skileraar heeft andere zorgen. Bij alle skiërs die we voorbij suizen, mompelt hij: “Hij skiet goed. Zij doet het super. Hij is…,” en dan wordt hij plots een stukje stiller, “vreselijk.” Ik durf hem niet te vragen, hoe ik het doe. “Jouw probleem is,” zegt hij, “jouw kont en wat je ermee doet.” “Wablieft?” vraag ik. “Skiën is precies hetzelfde als gaan. Je lichaamshouding hoort recht te zijn en niet bijna zittend.”

Terug in het dorpje Sölden, een dorpje vol bars en bakkerijen, zoek ik mijn hotel op. De vele après-skibars moeten even wachten tot ik gedoucht ben en op krachten gekomen ben. Ik struin langs de splinternieuwe Giggijochbahn richting hotel. Wie wel eens in Sölden op wintersport is geweest in het hoogseizoen, heeft ongetwijfeld ook in de rij gestaan bij deze gondellift. De oude lift kon de stroom wintersporters op drukke dagen nauwelijks aan. Sinds vorige winter troont nu een 13 meter hoog gebouw in Sölden dat vooral opvalt omdat aan de buitenwand een panorama van de Ötztaler Alpen wordt weergegeven. 4.500 personen/uur kan deze lift transporteren, lees ik, dat is dus een capaciteitstoename van 1.700 wintersporters per uur!

Niets persoonlijk nemen is de kunst

Ik logeer in het kleinschalige maar luxurieuze Das Central-hotel, net als Sam Mendes, de regisseur van de Bond-films Skyfall en Spectre. Craig huisde in Hotel Bergland, waardoor hij waarschijnlijk het meest bijzondere zwembad in Europa miste. Op slippers en in badjas schuifel ik door de ondergrondse gangen van Hotel Das Central, tot ik een dubbele, houten deur bereik waarop staat: “Verboden foto’s te nemen in de Venezia Water World”. Benieuwd naar wat nu precies een “Venezia Water World” is, open ik de deur en sta in badjas plots op het San Marco plein. Ik zie een replica van het Dogepaleis met zijn Moorse bogen en gotieke ramen, imitaties van Venetiaanse lantaarnpalen en gondels. Aan de wand troont een gigantische muurschildering. Ik loop door richting de sauna’s en ruil Venetië voor Oostenrijk. “Hier alleen toegang naakt!” roept een andere saunaganger, als ik nog met badjas aan, mijn hoofd in één van de sauna’s binnensteek.

Ook de volgende morgen heb ik een afspraakje met Thomas en beetje van slag denk ik aan zijn opmerking over mijn kont. Thomas merkt mijn twijfels meteen op en toont me hoe ik met een meer rechte rug kan skiën. “Hej, dame, met je kont achteruit, ga je Bond nooit weten in te halen,” grapt hij. Ik lach schamper terug. Als we ietsje later even pauze maken, zegt Thomas plots: “Prachtig.” Of hij nu mijn lichaamshouding daarmee bedoelde of de opnieuw prachtige bergcoulisse, verduidelijkt hij niet. En ik vraag maar niet na.

Culinaire hoogstandjes

De dag eindigt uiteindelijk met een lange, late en lekkere lunch in IceQ. In het hypermoderne restaurant, dat opende in 2013, serveert chefkok Patrick Schnedl en zijn team culinaire hoogstandjes in architectuur van niveau. Aangezien het IceQ zich op een hoogte van 3.048 meter bevindt, is koken hier net iets anders: water kookt hier reeds bij 85°C en niet alle wijnen, zelfs heel dure, smaken hier hetzelfde als 2.000 meter lager. Door het gering aandeel zuurstof in de lucht, kunnen zich de aroma’s niet zo goed ontvouwen. Ik neem plaats aan een tafeltje bij één van de gigantische ramen. Mijn blik zweeft over de Italiaanse, Duitse en Oostenrijkse berggiganten terwijl ik kalfsschnitzel met peterselie-aardappeltjes en veenbessen smul bij een glaasje PINO 3000, een zeer lekkere rode pinot noir van de hand van 3 wijnmakers uit 3 landen die speciaal gemaakt is om op grote hoogtes tot zijn recht te komen. Bond moet hiervan evenveel genoten hebben als ik!

Praktische Info

ERHEEN : Brussel – Sölden 866 km, Amsterdam – Sölden 930 km of per vliegtuig meermaals per week met Transavia of TUIFly naar Innsbruck. Verder gaat het (83 km) met huurauto, trein of transfer (hoteltransfer of Ötztal Shuttle)

LOGEREN : Hotel Das Central: het 5* hotel biedt kamers aan in verschillende stijlen en beschikt over een bekroond restaurant en een grote spa. Op 500 meter afstand liggen de liften Giggijoch en Gaislachkogl, vanaf €410 per nacht voor 2 personen incl. gourmet-halfpension.

SKIPAS : Skipas voor 6 dagen gedurende hoogseizoen €285 voor volwassenen en €157 voor kinderen.

INFO : www.soelden.com, www.visittirol.nl

Evelyn

In 2008 ruilde Evelyn Laureyns België in voor Oostenrijk – wat de liefde al niet doet met een mens – en wil nu niet meer weg uit het land van Sisi en Frans-Jozef. Ze reist als journaliste van Vorarlberg langs Tirol naar Stiermarken. Het meest in haar nopjes voelt ze zich in, op, boven, tussen de Tirolse bergen.

Over de auteur »

Geen reacties

Omhoog
omlaag